| Geschiedenis Stichting Sint Nicolaas Genootschap Het begint als Marcel nog een kleuter is en de Sint en zijn Pieten op visite komen bij hem thuis. Zijn neefjes en zusje komen allemaal braaf bij de Sint maar Marcel is in geen velden of wegen te bekennen. Was hij dit jaar toch weer niet helemaal braaf geweest? Hij werd gevonden op de w.c.’Ziek’ zo zei hij Toevallig of niet? Als Sint en zijn Pieten weg zijn gaat het een stuk beter. |  |
Tijdens de carnavalsperiode gaat hij naar kindercarnaval in een pagepakje. Het pakje lijkt verdacht veel op een pietenpak met baret en veer. In de Sinterklaastijd werd dit pakje uit de kast gehaald om als witte piet de Sint in Den Helder een beetje te helpen. Het virus neemt ernstige vormen aan als er leerlingen van de muziekschool worden gevraagd om op Noorderhaven als zwartepiet muziek te maken.  | De eerste kennismaking met een sinterklaascentrale werkte zeer aanstekelijk. Marcel sloot zich aan bij deze organisatie en was overal voor in. Zo werd een schmink cursus doorlopen. Oefenen op elkaar en met een zwartekop naar huis. Mooie jaren waren dat, intochten voor de T.V., musicals en veel huisbezoeken maakten deel uit van de activiteiten. |
| 
| In die jaren is Daan de Mooy de Sinterklaas. Deze man zag Marcel als voorbeeld. De eis van Daan was altijd dat zijn staf keurig gepoetst mee ging. Deze staf heeft Marcel heel wat keren gepoetst. Een unieke staf! Handgemaakt door koperslagers op de voormalige marinewerf in Den Helder. Niet te tillen zo zwaar! |
15 jaar later blijft het virus zich blijft ontwikkelen, kleine Marcel is groot geworden. Zijn moeder Thea Karhof heeft al vaak aangegeven dat het tijd wordt het pietenpak te ruilen voor de tabberd. Dit heeft zij echter niet meer mee mogen maken en sterft zij veels te jong aan de gevolgen van kanker. In de nalatenschap vinden we een spaarpotje met daarin een behoorlijk bedrag en een briefje. Voor Marcels sinterklaaspak staat er op! Aan een van haar vriendinnen heeft Thea Karhof gevraagd of zij een pak wil maken. Deze wens wordt door Ank Koevermans vervuld en een prachtig pak wordt gemaakt van haar hand is ook het pak van de kerstman. | 
Deze foto is gemaakt door Jan Mans | De stichting is opgericht in de geest van Marcel's moeder! Een van haar uitspraken was:” Als je het talent hebt gekregen mensen blij en gelukkig te maken mag je er geen financieel gewin van hebben”. In alle jaren is ook het contact met ome Daan gebleven . Helaas is hij al jaren terug overleden.Maar ook is hij nog steeds een beetje bij ons betrokken, de staf die Marcel zo vaak heeft moeten poetsen hebben we na zijn overlijden gekregen. |
| De stichting groeit verder. Ank zit dagen te naaien.De eerste serie van 8 geheel in eigenbeheer ontworpen en genaaide Pietenpakken zijn klaar. Van een klein slaapkamertje moesten we toch uitzien naar een ruimte waar we de kleding konden opslaan. Een ruimte van waaruit we de activiteiten verder kunnen ontplooien. We vinden locatie in de Petrus en Paulus Kerk. Hier blijven we ruim 4 jaar. In de maanden november en december gebruiken we het hele appartement en de rest van het jaar voor de opslag van de kleding. Maar hieraan kwam een einde . De pastorie was nodig voor andere zaken. Hoe verder? De kleding en andere attributen mee terug naar huis? Dat was onmogelijk. |  |
Een gesprek met burgemeester Staatsen biedt oplossing. We mogen een woonhuis van de gemeente huren.
Helaas kregen we na twee jaar ongewenst bezoek. Deze onverlaten hebben voor heel veel geld spullen meegenomen of incompleet gemaakt.
Wat nu?
Marcel heeft overwogen om alles te verkopen en de opbrengst aan de Doe Een Wens stichting te geven. Hij hadniet gerekend op de vele hartverwarmende reacties en giften van mensen instellingen en bedrijven. Na heel veel werk verzet te hebben in een tijdsbestek van 6 maanden is de stichting nu weer helemaal terug. We zullen nog vele jaren ons kunnen inzetten voor de Doe Een Wens stichting. Iets waar we geweldig trots op zijn!
| 
